W swoich pracach podejmuję temat miasta, rozumianego zarówno jako plan, jak i doświadczenie przestrzeni. Tworzę kompozycje oparte na geometrycznych układach inspirowanych architekturą i urbanistyką.
Moje podejście wyrasta z inżynieryjnego wykształcenia i przekłada się na myślenie o obrazie w kategoriach konstrukcji i zależności. Interesuje mnie napięcie między tym, co zaplanowane, a tym, co intuicyjne. Buduję kompozycje o własnej wewnętrznej logice, które można odczytywać zarówno jako abstrakcyjne obrazy, jak i przekształcone struktury przestrzenne.
Punktem odniesienia są dla mnie architektura i urbanistyka — nie jako odwzorowanie istniejących miejsc, lecz jako język: zestaw narzędzi i schematów podlegających analizie i modyfikacjom. Kluczowe są dla mnie momenty, w których ten porządek przestaje być oczywisty i zaczyna ujawniać swoje ograniczenia. Wtedy przestrzeń traci neutralność i zaczyna wpływać na jej użytkowników.